rubrieken

Natuurlijk | Paling in Vinkeveen

Oceaanoversteek voor grote liefde

Duizenden kilometers zwemmen om je grote liefde te vinden. Maar zodra je elkaar gevonden hebt en de voortplantingsdaad geschied is, zit je tijd op Aarde erop en sterf je af. Dat is in twee zinnen het leven van een paling samengevat. Bert Klinkhamer is beroepsmatig palingvisser op de Vinkeveense Plassen en kan ons van alles vertellen over deze bijzondere vissoort. 

Bert Klinkhamer square

De paling, ook wel aal genoemd, is door zijn lichaamsbouw gemakkelijk van andere vissen te onderscheiden. ‘Deze bruin- tot grijsachtige gekleurde vis heeft een zeer langwerpig lichaam dat meer dan een meter lang kan worden,’ legt Bert uit. ‘Daarbij worden de vrouwtjes over het algemeen groter en zwaarder dan de mannetjes.’ Het interessante van een paling is dat de lichaamsbouw verandert op het moment dat hij ouder wordt. ‘De jonge alen hebben een vrij brede bek, maar zodra de vissen ouder worden, wordt die kop spitser en het lijf dikker,’ licht palingkenner Bert toe.

Zodra de palingen ‘geslachtsrijp’ zijn, trekken ze terug naar de paaigronden. ‘Dat is de plaats waar de paling zelf uit zijn eitje is gekomen,’ vertelt Bert. ‘Gek genoeg ligt die paaigrond maar liefst zesduizend kilometer hiervandaan in de Sargassozee. Dat is in Midden Amerika. Het paringsritueel vindt plaats op grote diepte en is nog nooit door mensen waargenomen. Dat maakt deze dieren heel bijzonder. Na de paring sterven beide volwassen dieren af. De uitgekomen larven zwemmen vervolgens op de Golfstroom mee naar Europa.’

Glasaal Vinkeveen

Roofvissen

Doordat de volwassen dieren na het paren al afsterven, moeten de larven van het moment dat ze uit het ei komen al zelfstandig op zoek naar voedsel. ‘Ze eten voornamelijk muggenlarven en slakachtigen,’ vertelt Bert over de jonge alen. ‘De grotere dieren zijn echte roofvissen. Ze houden zich stil op de bodem van het water en naderen langzaam hun prooi om vervolgens snel toe te slaan. Een handigheid daarbij is dat palingen zowel voor- als achteruit kunnen zwemmen en over kleine, scherpe tandjes beschikken om hun prooi te doden.’

Vijanden

De paling heeft ook vijanden. Niet alleen beroepsvisser Bert, die de palingen vangt en verkoopt voor consumptie, maar ook natuurlijke vijanden. ‘De paling staat middenin de voedselketen en is op haar beurt weer prooi voor de grotere vissen,’ vertelt Bert. ‘Snoeken en meervallen eten de grotere palingen. De kleinere aaltjes worden gegeten door de kleinere vissen als snoek en baars. Bovendien is ook de aalscholver een vijand van deze vis. Dat zijn viseters bij uitstek. Deze vogel kan uitstekend duiken, tot een diepte van bijna tien meter en is ontzettend snel onder water. Daar moet de paling echt voor oppassen.’

Palingsvangst

Zoals gezegd is Bert Klinkhamer een beroepsvisser, die uitsluitend op paling vist. Maar, paling is een beschermde diersoort. ‘Wij als vissers hebben de verplichting om de populatie op peil te houden,’ verklaart Bert. ‘Dit doen we door het uitzetten van jonge aaltjes hier op de plas. We laten deze hier opgroeien en houden daarmee de populatie bij. Dat moet ook wel, want als je niets zou doen is de populatie over een aantal jaar volledig verdwenen.’

Daarnaast wordt de natuurlijke trek van de dieren bevorderd door hen ‘over de dijk te zetten’. ‘Het gevaar om de plas af te gaan zit voornamelijk in het gemaal,’ licht Bert toe. ‘Dat is niet visvriendelijk. Daarom worden de dieren in de herfst vlak voor het gemaal gevangen en over de dijk heen weer uitgezet. De toekomst is dat alle gemalen in Nederland visvriendelijk zijn, maar dat is nu nog niet het geval. Middels het vangen en weer uitzetten helpen we de dieren en geven we ze vrij spel om naar Midden-Amerika te zwemmen en zich voort te planten.’

Bert Klinkhamer
Geen reactie's

Geef een reactie