rubrieken

Nostalgie | Proosdijersluis

Proostdijersluis

De Proostdijersluis aan de Winkeldijk kent een rijk verleden. Op dit moment staat Ad Geerlings nog aan de bedieningsknoppen, maar vele anderen gingen hem voor. Na tien jaar sluiswachterschap gaat Ad eind 2015 met ‘pensioen’. Om de mooie verhalen en anekdotes van de sluis in leven te houden, besloot hij een boekje te schrijven. In dat boekje schrijft hij onder andere over de historie die de sluis kent. 

SAMSUNG CAMERA PICTURES

Het jaartal waarop de sluis in gebruik genomen is, kan niet met zekerheid worden aangegeven. “De verschillende bronnen die ik heb gevonden geven daarover een ander antwoord,’’ vertelt Ad. “Maar het is zo rond 1874 geweest.” De eerste sluiswachter was waarschijnlijk Klaas Bon, een van de voorvaderen van de familie Bon die nog steeds op dezelfde plek woont. “In 1901 nam zoon Hannes Bon de sluis over. Hij bediende de sluis vanuit de dienstwoning.’’

``Veel meer dan een houten bak met daarin een strozak was het niet, maar slapen kon je er.``

Al tijdens de pachtperiode van haar man Hannes serveerde Jacoba Bon – Van der Maat in het sluishuis drankjes en repen aan de voorbijkomende schepen. Dat bleek een groot succes. “Later creëerde deze mevrouw Bon ook een hotelgelegenheid, met zeven kamers waar de toeristen, voornamelijk vissers, konden overnachten,’’ vervolgt Ad zijn verhaal. “In de schuur liet zij als goedkoop alternatief drie slaapzolders laten maken. Eén voor damestoeristen, één voor herentoeristen en één voor vissers. De laatste categorie stond wat eerder op dan de toeristen en kreeg om daarom een aparte zaal. Dames en heren werden in die tijd strikt gescheiden en daar werd streng op gecontroleerd. Veel meer dan een houten bak met daarin een strozak was het niet, maar slapen kon je er.’’

Hannes en Jacoba Bon kregen twee zoons. ‘‘De één nam het hotel-restaurant over, de ander verkreeg het land waar nu Jachthaven Bon gevestigd is,’’ vertelt Ad. “Op dit moment staan er nog steeds Bonnen in zowel de Jachthaven als in het Café – Restaurant, maar zijn we wel twee generaties verder. ’’

Glijbaan voor kano’s

Bij zijn zoektocht naar informatie uit het verleden stuitte Ad op mooie verhalen, welke ook zijn toegevoegd aan het boek. “In het jaar 1935 was de sluis lange tijd gestremd voor groot onderhoud,’’ begint Ad de anekdote. “Baggerschuiten moesten omvaren en kleine bootjes konden gebruikmaken een soort bootjesglijbaan, waarover ze naar beneden konden glijden en zo niet door de sluis hoefden.’’ Ad heeft slechts één foto om dit verhaal te bevestigen. De huidige omwonenden van de sluis zijn niet van het vroegere bestaan van de glijbaan op de hoogte. “Aan de mensen op de foto kan ik zien dat hij rond 1935 zal zijn gemaakt. Dat was in de tijd dat mijn schoonvader op de sluis stond. Maar hij kan het helaas niet meer navertellen…’’

Het aantal schepen dat in de Proostdijersluis geschut wordt, is de laatste jaren enorm afgenomen. “In 1974 werden er maar liefst negenduizend boten geschut. Nu zijn dat er nog maar vijfduizend per jaar,’’ licht Ad toe. ‘‘Voorheen gingen de grote baggerschuiten met veen naar het Westland. Die tijd is over. Nu is het bijna alleen nog maar recreatievaart wat door de sluis gaat.’’

Pensioen

Tot 1966 is de Proostdijersluis altijd in beheer geweest van de familie Bon. Vanaf die tijd werd Joop Redegeld de sluiswachter. “Hij heeft bijna veertig jaar op de sluis gestaan,’’ vervolgt de huidige sluisbediende. “In 2003 heb ik het van hem overgenomen. Inmiddels doe ik het ook alweer ruim tien jaar en wordt het tijd om met pensioen te gaan.’’

In het boekje dat Ad uitgegeven heeft, schrijft hij niet alleen over de nostalgie van de sluis, maar ook over de anekdotes en mooie verhalen die hij in zijn eigen dienstjaren heeft verzameld. Het boekje is te verkrijgen bij de Proostdijersluis, maar ook bij de boekhandels in De Ronde Venen.

3 Reactie's
  • tineke van der maat
    Geplaatst op 23:28h, 16 februari Beantwoorden

    wat een leuk artikel!
    ik kreeg het toegestuurd van vrienden uit Vinkeveen.
    zij weten dat ik voor de Proosdijkoerier een artikel heb geschreven over het ontstaan van jachthaven BOn.
    leuk om er nog meer info over te hebben.
    ik zal hen vragen om het boekje voor mij te kopen.
    hartelijke groet
    Tineke van der Maat.
    Jacoba Bon-van der Maat was mijn oudtante, de zus van mijn grootvader.

  • tineke van der maat
    Geplaatst op 23:50h, 16 februari Beantwoorden

    is het mogelijk om het tijdschrift met dit artikel opgestuurd te krijgen?

    mijn adres is: tineke Feldberg-van der maat
    spanbroekerweg 239
    1715GN Spanbroek

    graag ook opgave van de kosten.
    vast bedankt voor uw moeite.

    hartelijke groet
    Tineke

  • tineke van der maat
    Geplaatst op 23:52h, 16 februari Beantwoorden

    is het mogelijk het magazine met dit artikel te krijgen?

    mijn adres is;
    Tineke Feldberg- van der Maat
    Spanbroekerweg 239
    1715 GN
    Spanbroek

    graag ook opgave van de kosten

    groet Tineke

Geef een reactie