rubrieken

Vinkeveens Veer

‘Verbinding tussen Vinkeveen en de rest van de wereld’

Rond 1900 was de Demmerik slechts een smal, zanderig weggetje. Rondom de Heulbrug bevond zich hét centrum van Vinkeveen. Hier was het gemeentehuis, een bakkerij, een kleermaker, een schoenmaker en de dokter. Het water was in die tijd van levensbelang. Alles kwam en ging per pakschuit. Pal tegenover het gemeentehuis was de afvaart en de loswal van de pakschuiten van Vinkeveen.

vinkeveens veer Nostalgie | Vinkeveens Veer beurtveer

Klaas Pater uit Vinkeveen is een groot liefhebber van de Vinkeveense nostalgie en weet van alles te vertellen over het Vinkeveens Veer: ‘Er waren toentertijd allerlei soorten pakschuiten zoals veeschuiten, turfschuiten en beurtveren. Beurtveren zijn pakschuiten die op bepaalde tijden naar Amsterdam en Utrecht voeren. Als de klepel tegen de veerbengel sloeg, vertrok de schuit bijna.’

Het Vinkeveense Veer was het vervoersmiddel van de Vinkeveners in de zestiende, zeventiende en achttiende eeuw. Pater: ‘De wegen over land waren eigenlijk onbruikbaar, zeker in de winter. De Baambrugse Zuwe was in de winter echt onbegaarbaar. Dat was één grote modderpoel. De enige wegen die er waren waren de Zuwen, de wegen dwars door het moeras. Voor de rest was er niet zoveel. De dorpsschuiten van het Vinkeveens Veer waren de vaste verbinding naar Amsterdam en Utrecht. Tot 1880 voeren deze veren heel gereguleerd, volgens een vaste dienstregeling. De vertrektijd van elke boot was bekend en werd gepubliceerd in een boekje met de dienstregeling (zie foto). De aankomsttijd was echter onzeker doordat men van vele factoren onderweg afhankelijk was. Daarom publiceerde men: ‘Vermoedelijke aankomst naar omstandigheid.’ Na 1880 werd de dienstregeling vrijgegeven en werd men van de ondernemers afhankelijk wanneer de afvaart was.

Vermoedelijke aankomst naar omstandigheid

De veren namen voornamelijk vracht mee, maar hadden daarnaast nog plaats voor tien personen. De vrachtprijs voor een tochtje naar Amsterdam was zestig cent. Dat was heel veel voor in die tijd want een turfsteker verdiende slechts twaalf gulden per week.’

De route van de pakschuiten in de richting van Amsterdam voerde door de Voorwetering langs de Herenweg, tot aan de Gemeenlandsvaart. Pater: ‘Bij elk adres werden de manden, kippen en alles wat naar de stad toe moest, aan boord gebracht. Dat ging er in Amsterdam aan de Binnen Amstel weer uit. Zo was het Veer voor Vinkeveen echt dé verbinding met de rest van de wereld.’

Toen de Oude Haarlemmermeerspoorweg in 1912 Vinkeveen is aangelegd, is het Vinkeveens Veer verdwenen. Pater: ‘Vanaf dat moment was het gebeurd met het personenvervoer. Ze zijn nog wel doorgegaan met het vrachtverkeer. Dat was in het begin van de negentiende eeuw. Later werden de wegen van steeds betere kwaliteit en werd het Veer overbodig.’

Send this to a friend