rubrieken

COLUMN VEILIG VAREN

Uit het leven van een zeilinstructeur

Jasper Jansen

column jasper jansen Column Jasper Jansen jasper square e1434706595573

Mist!

Ondanks dat voor velen het vaarseizoen praktisch voorbij is, mocht ik begin november nog een keer het water op. Een cursus van drie dagen op een kajuitzeiljacht op het Markermeer. De voorspellingen: weinig wind en droog. De temperatuur komt niet boven de acht graden uit, dus extra laagjes kleding mee!

De eerste twee dagen gaan goed en zijn leuk. Er is genoeg wind om te zeilen. We oefenen het hijsen en strijken, overstag, gijp en een man-over-boord-situatie.

De laatste dag wil ik graag wat navigatie-oefeningen doen: positie bepalen, koers en tijdspad uitzetten. Maar als we wakker worden….

mist column jasper jansen Column Jasper Jansen Mist Muiderslot Ervaar Magazine

mist


Gelukkig is het nog vroeg, dus het trekt vast nog weg. Zeker als er een zuchtje wind komt. Eerst maar eens aankleden en ontbijten.

Na het ontbijt maken we het plan voor de dag. Na het lezen en luisteren van weerberichten besluiten we rustig uit te varen en op het open water te kijken hoe het daar is. De voorbereiding neemt nogal wat tijd in beslag: we kijken in het BPR waartoe we verplicht zijn. We hebben een uitkijk nodig en moeten ongeveer om de minuut een geluidssein geven. Uiteraard verlichting en marifoon aan. Nadat we onze reddingsvesten aan hebben gedaan varen we naar buiten. Het lijkt langzaam op te klaren.

 

Zodra we buiten de pieren zijn, trekt het echter meteen weer dicht.

column jasper jansen Column Jasper Jansen Mist Pieren Ervaar Magazine

We hebben ongeveer twintig meter zicht. Buiten de vaargeul, vlakbij een eiland, gaan we voor anker. De ankerbol omhoog en een warme kop koffie. Wat nu? Die positieoefeningen kan ik wel vergeten.
Op de marifoon wordt het langzaam drukker met schepen die zich melden, of vragen aan stipjes op hun radar wat ze gaan doen. En de Centrale Meldpost IJsselmeer adviseert niet uit te varen. Wat gaan wij doen?
Met behulp van de plotter (een digitale kaart met gps) bepalen we onze huidige positie. Daarna gaat de plotter uit en mogen de deelnemers met de kaart, passer en potlood een plan maken om naar de thuishaven te komen. Na enig denkwerk komt er een plan.

We weten koers en afstand tot de eerstvolgende boei van de vaargeul. Daarbij houden we een vaste snelheid van 2 knopen aan (3,7 km/u), zodat we weten hoe laat we bij die boei zijn. Als de boei na twee minuten nog niet in zicht is, stoppen we en bepalen opnieuw waar we zijn. Dat blijkt niet nodig, want de boei komt precies op tijd in zicht.

Nu veranderen we van koers en hier loopt de vaargeul in een rechte lijn. Bij elke boei (waarvan we weer weten hoe laat we die moeten zien) roepen we over de marifoon wie en waar we zijn en met welke snelheid we waar naar toe gaan. En ineens krijgen we antwoord: “Hier Max; ik ben één boei verder en ga aanleggen aan het eiland”. Oké, dan zullen wij nog wat beter opletten. Even later horen we een zware motor. Maar Max hebben we nooit gezien…

Stiekem kijk ik naar de digitale kaart op mijn telefoon naar onze positie en koers. Het gaat keurig. Daarna kijk ik op de site van Marinetraffic. Hierop zie je alle boten met AIS varen. Zo zie ik dat er wat vrachtschepen in de vaargeul bij Amsterdam zitten en een boot van de KNRM bij Pampus.

 

Even later komt er ineens een motorboot uit de mist. Deze vaart bakboordswal, geeft geen geluidssein en zwaait vrolijk naar ons. Gelukkig varen ze niet zo hard. Met een slingerende koers verdwijnt het schip weer in de mist. Toch wel spannend!

 

Vlak bij de haven steken we, na melding op de marifoon, haaks de vaargeul over en varen naar binnen. Hier zou het zicht toch beter moeten worden? Helaas…

column jasper jansen Column Jasper Jansen Mist Steiger Ervaar Magazine

Maar we weten onze box te vinden en de deelnemers leggen hier keurig aan. Schoon schip maken en nog even napraten. We waren het er over eens dat dit de mooiste en meest leerzame dag van de cursus was!

 

Jasper Jansen

Send this to a friend