rubrieken

Scheepswerf Th. Kok BV

door de jaren heen

``Schuytenmaekers zijn het!``

“Alle Kokken zijn hetzelfde,” spreekt Aad Kok, schrijver van het boek ‘De Schuytenmaekers van het geslacht De Cock, sedert 1754 te Vinkeveen’ waarin hij de genealogie van deze familie onder de loep neemt. “Het zijn vaklui, ze werken zich te pletter en het zijn echte doorzetters. Dat hebben ze beslist in hun genen meegekregen.’’

Scheepswerf Kok Ervaar Magazine Vinkeveense Plassen 11 scheepswerf kok Nostalgie | Scheepswerf Th. Kok BV door de jaren heen Scheepswerf Kok Ervaar Magazine Vinkeveense Plassen 11

Hardwerkende, serieuze mensen. Al sinds de eerste generatie staan de scheepsbouwers van de familie Kok zo bekend. In zijn speurtocht naar het verleden ontdekte Aad dat Dirck Janszoon de Kock, in 1754 de eerste Kok was die de scheepswerf overnam. “Deze Dirck was boerenzoon en had zelf geen kennis van scheepsbouw,’’ legt de schrijver uit. “Hij kocht het land waar de werf aan gelegen was en heeft vermoedelijk het personeel in dienst gehouden.’’ In die tijd was er een toenemende behoefte aan turf als brandstof voor het verwarmen van de huizen in de steden Amsterdam en Utrecht.

“De vraag naar vaartuigen om het veen en de turf te vervoeren nam flink toe. Het bedrijf liep zo goed dat de zonen Jan en Hendrik het bedrijf van hun vader konden overnemen.’’ Inmiddels zwaaiden nog zes generaties Kok de scepter over de scheepswerf. “De familienaam Kok is door de jaren heen verschillende keren veranderd,’’stelt Aad. “De naam van de oudst bekende stamvader is Hendrick de Cock, geboren rond 1575. Die naam is vervolgens veranderd naar De Kock, Kock naar Kok.’’

De nu nog levende herinneringen zijn die van Henk Jan Kok. Zijn opa, Henk Kok, zette samen met zijn broer het bedrijf van hun vader voort. Hij trouwde met Everdina Cornelia Bon en samen kregen ze vijf kinderen. Hun oudste zoon Theodorus Johannes Kok (in Vinkeveen beter bekend als Houten Theo), was pas dertien toen zijn vader overleed. “De werf werd voortgezet door Piet, Theo’s oom,’’ vult Aad aan. “De kleine jongen Theo was liever op de werf dan dat hij buitenspeelde. In 1965 begon hij voor zichzelf in een schuur achter het huis aan de Herenweg. Hij noemde dat: Botenbouwerij Theo Kok. Toen die schuur te klein werd, verhuisden ze naar de Wilgenlaan. Theo trouwde met Corrie van Zwieten en kreeg twee zoons: Henk-Jan en Hans die nu het vak voortzetten.

scheepswerf kok Nostalgie | Scheepswerf Th. Kok BV door de jaren heen Scheepswerf Kok Ervaar Magazine Vinkeveense Plassen 9

Henk-Jan kan zich zowel de werf aan de Herenweg als aan de Wilgenlaan nog goed herinneren. “Ik weet nog dat we op de Herenweg een houtkachel hadden branden,’’ zegt hij. “Met kippengaas ervoor. Toen moet ik een jaar of drie geweest zijn, dus dat heeft veel indruk op mij gemaakt. Daarnaast weet ik nog dat er buiten in de tuin polyester bootjes op hun kop lagen te drogen. Het was voor mij dikke pret om daarvan af te glijden, terwijl dat waarschijnlijk net aan een halve meter hoog was…’’

Vader Theo beloofde Henk-Jan dat als hij zijn zwemdiploma gehaald had, zij samen een boot zouden bouwen. En zo geschiedde: samen bouwden ze een roeiboot. “Ik mocht zelf zagen met de decoupeerzaag,’’ weet Henk-Jan nog precies. “En ik heb er uren aan geschuurd en gelakt. Mijn kleine kinderknuistjes deden zeer van het vasthouden van de kwast. Van mijn vader moest ik hem vasthouden in een pengreep. Zodra hij even weg liep om iets te pakken, pakte ik de kwast gauw in mijn vuist. Mijn handjes deden zo zeer…”

Na het eerste roeibootje, volgden er gauw meer. “In 1977 hebben mijn vader en ik samen een piraatje opgeknapt, waar de vorige eigenaar een gat in had gevaren,’’ zegt Henk-Jan. “Van dat bootje hebben we nog jarenlang plezier gehad bij ons huis aan het Gein.” In 1982 bouwden vader en zoon een 16m2, een BM die op de Floriade gewonnen kon worden. “Omdat ik in die tijd nog op school zat, moest dat werk allemaal gebeuren in de weekenden en in mijn schoolvakanties. Elk vrij uurtje besteedde ik op de scheepswerf.

In 1984 was Henk-Jan zestien en voorzag een roeiboot van een dek en een mooie betimmering. “Die boot heb ik verkocht zodat ik geld had om een auto te kunnen kopen,’’ vertelt de gepassioneerde scheepsbouwer. “Na de verkoop ben ik het bootje uit het oog verloren. Dat vond ik jammer. Bizar genoeg kwam een bekende van mij de betreffende boot recentelijk tegen. Het lag te koop en hij herkende mijn bouwstijl. Ik heb geen moment getwijfeld en het schip teruggekocht: nu varen mijn kinderen erin.”

scheepswerf kok Nostalgie | Scheepswerf Th. Kok BV door de jaren heen Scheepswerf Kok Ervaar Magazine Vinkeveense Plassen 13

Inmiddels is scheepswerf Th. Kok BV uitgegroeid tot koploper op het gebied van elektrisch varen. “Die vooruitstrevendheid zit ook in onze genen,” zegt Henk-Jan. “Mijn vader was ook zo. Die ging in de jaren zeventig al over op de bouw van polyester BM’s, terwijl nog niemand anders dat deed. Ook geloofde hij in de kracht van epoxy, toen nog niemand anders daarvan gehoord had. Wij proberen ook altijd open te staan voor nieuwe dingen en vooruitrevend te zijn. Daarin ligt onze kracht.’’

Henk-Jan geniet van iedere dag op de scheepswerf: “Je bent altijd met de hobby van een ander bezig, lekker met je handen,’’ zegt hij. “Bovendien is het dankbaar werk en zit aan elke boot een ander verhaal. Dat vind ik mooi.” Hoewel Henk-Jan een grote taak heeft aan het ombouwen van boten naar elektrisch varen, vindt hij het de leukste uitdaging om beschadigde schepen te repareren. “Ik vind het geweldig leuk om een boot die na een aanvaring helemaal in splinters ligt, op te lappen en alles zodanig passend te maken dat er van de reparatie niets meer te zien is. Ik heb weleens gehad dat ik een boot jaren na een grote reparatie weer eens terug zag en zelfs moest zoeken naar de plek waar hij zo beschadigd was geweest. Dan heb je je werk echt goed gedaan.”

scheepswerf kok Nostalgie | Scheepswerf Th. Kok BV door de jaren heen Scheepswerf Kok Ervaar Magazine Vinkeveense Plassen 12

Send this to a friend